آخرین بروز رسانی در ژانویه 28, 2024 توسط علی رستگار
در جدیدترین تحولات روابط بینالمللی، گزارشهایی از بررسی فراخوان سفیر مصر از اسرائیل حکایت میکنند. این اقدام پس از هشدارهای قاهره به تلآویو در خصوص فعالیتهای نظامی در منطقه مرزی فلادلفیا و ایجاد موج آوارگان به خاک مصر صورت میگیرد.
روابط مصر و اسرائیل: تاریخچهای از تنش و همکاری
روابط مصر و اسرائیل، که بر اساس توافق کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ شکل گرفت، در طول سالها دستخوش تغییرات متعددی بوده است. خط فلادلفیا، به عنوان منطقه فرزی حائل، نقش مهمی در تعیین مرزهای امنیتی بین دو کشور داشته است. اکنون، گزارشها حاکی از آن است که اسرائیل قصد دارد کنترل بیشتری بر این منطقه اعمال کند.

عبدالفتاح السیسی و بنیامین نتانیاهو: سکوت در برابر تلاشهای دیپلماتیک
بر اساس گزارشهای منتشر شده، عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور مصر، چندین تلاش بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، برای برقراری تماس تلفنی را بیپاسخ گذاشته است. این موضوع نشاندهنده تشدید تنشها و نگرانیهای قاهره نسبت به اقدامات اسرائیل در مناطق مرزی است.
تأثیر جنگ غزه بر روابط مصر و اسرائیل
تحلیلگران بر این باورند که جنگ اخیر در غزه تأثیر مستقیمی بر سطح روابط مصر و اسرائیل داشته است. این روابط که از دو دهه گذشته تاکنون در پایینترین سطح خود قرار دارد، با چالشهای جدیدی مواجه شده است.
چشمانداز آینده: احتمالات و پیامدهای فراخوان سفیر مصر
با توجه به تنشهای فزاینده بین مصر و اسرائیل و احتمال فراخوان سفیر مصر، چشمانداز روابط دو کشور در معرض تغییرات عمدهای قرار دارد. این تحولات میتواند تأثیرات قابل توجهی بر تعادل منطقهای و روابط بینالمللی داشته باشد و موضعگیریهای جدیدی را در سطح دیپلماتیک و امنیتی به دنبال داشته باشد.
در نهایت، تصمیمهای دیپلماتیک مصر در قبال اسرائیل نشاندهنده نگرانیهای امنیتی و حمایت از مسئله فلسطین است. این تصمیمات، که در پاسخ به تحولات و اقدامات نظامی اسرائیل صورت میگیرند، میتوانند نقش مهمی در ترسیم آینده روابط منطقهای و بینالمللی ایفا کنند.
اخبار روز را در مجله خبری تحلیلی تدبیرگران دنبال کنید

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.