آخرین بروز رسانی در آگوست 21, 2025 توسط علی رستگار
در تازهترین گزارش اختصاصی، سه کشتیگیر ایرانی بهدلیل استفاده از مواد ممنوعه با محرومیت سنگین مواجه شدند. بر اساس اعلام رسمی، تست دوپینگ این ورزشکاران مثبت اعلام شده و هر سه نفر به مدت سه سال از حضور در تمامی فعالیتهای ورزشی محروم شدهاند.
یکی از چهرههای شاخص این پرونده، امیدرضا سهیلی است که با مصرف ماده ممنوعه بولدنون، از تاریخ ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۷ از رقابتهای ورزشی کنار گذاشته شده است. سهیلی که سال گذشته در مسابقات قهرمانی کشور با شکست چهرههای مطرحی مانند هادی وفاییپور و در غیاب حسن یزدانی، عنوان قهرمانی وزن ۸۶ کیلوگرم را بهدست آورد، بهعنوان پدیده این وزن شناخته میشد. این محرومیت در حالی اعلام شده که المپیک پاریس آخرین حضور رسمی حسن یزدانی در این وزن بود و بسیاری از نگاهها به عملکرد سهیلی در آینده معطوف شده بود.

دیگر کشتیگیر محرومشده، هادی رضایی است که بهدلیل استفاده از تستوسترون، از تاریخ ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۷ از تمامی فعالیتهای ورزشی محروم خواهد بود. رضایی در وزن ۵۷ کیلوگرم در رقابتهای قهرمانی کشور سال گذشته موفق به کسب عنوان نایبقهرمانی شده بود و یکی از امیدهای آینده این وزن محسوب میشد.
سومین مورد دوپینگ مربوط به کشتیگیری است که بهدلیل سن پایین، نام وی اعلام نشده است. این ورزشکار نیز بهدلیل مصرف ماده استانوزولول، از تاریخ ۱۸ فروردین ۱۴۰۴ تا ۱۷ فروردین ۱۴۰۷ با محرومیت سهساله مواجه شده است. محرومیت این ورزشکار نوجوان، زنگ هشدار جدی برای نهادهای مسئول در حوزه آموزش و نظارت بر سلامت ورزشکاران جوان به شمار میرود.
این اتفاقات بار دیگر ضرورت نظارت دقیقتر بر فرآیندهای تمرینی، تغذیه و مشاوره دارویی در ورزش حرفهای را یادآور میشود. استفاده از مواد ممنوعه نهتنها سلامت جسمی ورزشکاران را تهدید میکند، بلکه اعتبار ورزش ملی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. انتظار میرود فدراسیون کشتی و نهادهای مرتبط با جدیت بیشتری به موضوع دوپینگ پرداخته و با اجرای برنامههای آموزشی و پیشگیرانه، از تکرار چنین مواردی جلوگیری کنند.

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.