آخرین بروز رسانی در آگوست 19, 2024 توسط علی رستگار
طرح دارویار، یک نسخه ناقص
طرح دارویار که با هدف رفع کمبود دارو در کشور اجرا شد، نتوانست به هدف خود برسد. تخصیص ناکافی بودجه، پرداختهای نامنظم و افزایش بدهی بیمهها به داروخانهها، این طرح را با چالشهای جدی مواجه کرده است. حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و جایگزینی آن با ارز ۲۸۵۰۰ تومانی، گرانی دارو را در پی داشت و انتظار میرفت که دولت با پرداخت کامل تفاوت قیمت دارو به داروخانهها، از افزایش هزینههای مردم جلوگیری کند. اما عدم تخصیص بودجه کافی و پرداختهای نامنظم، این هدف را با شکست مواجه کرده است.

پیامدهای بحران دارویی
- کمبود دارو: به دلیل عدم پرداخت مطالبات داروخانهها، شرکتهای پخش و تولیدکننده قادر به تامین دارو نیستند و کمبود دارو در بازار تشدید میشود.
- افزایش قیمت دارو: با وجود تلاش برای جلوگیری از افزایش قیمت دارو از جیب مردم، به دلیل مشکلات مالی، داروخانهها مجبور به افزایش قیمت دارو میشوند.
- اختلال در نظام سلامت: کمبود دارو و افزایش قیمت آن، به طور مستقیم بر سلامت مردم تأثیر گذاشته و دسترسی به داروهای ضروری را با مشکل مواجه میکند.
- بحران در صنعت داروسازی: عدم پرداخت مطالبات و نوسانات شدید ارزی، صنعت داروسازی کشور را با مشکلات جدی مواجه کرده و توان تولید را کاهش داده است.
راهکارهای پیشنهادی
- تامین بودجه کافی: دولت باید برای اجرای کامل طرح دارویار و پرداخت به موقع مطالبات داروخانهها، بودجه کافی تخصیص دهد.
- ساماندهی نظام پرداخت: پرداختهای سازمان هدفمندی یارانهها باید به صورت شفاف و دقیق انجام شود تا از ایجاد مشکلات در نظام پرداخت جلوگیری شود.
- حمایت از تولید داخلی: دولت باید از تولید داخلی دارو حمایت کند و با ایجاد تسهیلات، به افزایش تولید دارو در داخل کشور کمک کند.
- نظارت بر بازار دارو: نظارت بر بازار دارو و جلوگیری از افزایش بیرویه قیمتها ضروری است.
- توجه به نظرات کارشناسان: در تصمیمگیریهای مربوط به حوزه دارو، باید به نظرات کارشناسان و متخصصان این حوزه توجه شود.
ضرورت یک نگاه بلندمدت به صنعت داروسازی
دارو یک کالای حیاتی است و نباید تحت تأثیر سیاستگذاریهای کوتاهمدت قرار گیرد. دولت باید با تدوین یک برنامه بلندمدت، برای توسعه صنعت داروسازی کشور و تأمین پایدار دارو برای مردم تلاش کند.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.