آخرین بروز رسانی در اکتبر 6, 2024 توسط علی رستگار
با وجود شیوع بالای ناباروری در ایران (حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد زوجین در سنین باروری) و تاکید سیاستهای جمعیتی کشور بر فرزندآوری، بسیاری از زوجهای نابارور به دلایل مالی از دسترسی به درمان محروم هستند. هزینههای سنگین درمان ناباروری، به ویژه برای اقشار کم درآمد جامعه، یک مانع بزرگ محسوب میشود.
اگرچه دولت در سالهای اخیر تلاش کرده است تا با پوشش بیمهای بخشی از هزینههای درمان ناباروری، به زوجهای نابارور کمک کند، اما این پوششها هنوز کافی نیستند و بسیاری از زوجها همچنان با چالشهای مالی روبرو هستند.
یکی از مشکلات اصلی، طولانی و پیچیده بودن فرایند دریافت خدمات بیمهای است. همچنین، بسیاری از مراکز درمانی خصوصی، قرارداد با بیمهها ندارند و هزینههای درمان در این مراکز بسیار بالا است.
کارشناسان معتقدند که ایجاد یک صندوق مستقل برای تأمین هزینههای درمان ناباروری میتواند راهکار مناسبی برای حل این مشکل باشد. با ایجاد چنین صندوقی، هزینههای درمان به صورت مستقیم به مراکز درمانی پرداخت میشود و زوجهای نابارور میتوانند بدون دغدغه مالی به درمان خود ادامه دهند.

علاوه بر مشکلات مالی، زوجهای نابارور با چالشهای دیگری نیز مواجه هستند، از جمله:
- فشارهای روانی: ناباروری میتواند باعث ایجاد استرس، افسردگی و مشکلات روانی در زوجین شود.
- عدم آگاهی: بسیاری از زوجها از وجود روشهای درمان ناباروری و امکانات موجود آگاهی ندارند.
- ننگ اجتماعی: ناباروری هنوز هم در برخی جوامع به عنوان یک تابو تلقی میشود و زوجهای نابارور ممکن است از نظر اجتماعی منزوی شوند.
برای رفع این چالشها، علاوه بر افزایش پوشش بیمهای، باید به موارد زیر نیز توجه شود:
- آموزش و اطلاعرسانی: زوجین باید در مورد علل ناباروری، روشهای درمان و امکانات موجود به طور کامل آگاه شوند.
- حمایتهای روانشناختی: زوجهای نابارور نیاز به حمایت روانشناختی برای مقابله با مشکلات روانی دارند.
- تسهیل دسترسی به درمان: روند دسترسی به درمان باید سادهتر و سریعتر شود.
- توسعه تحقیقات: تحقیقات در زمینه درمان ناباروری باید تقویت شود تا روشهای جدید و موثرتر برای درمان این بیماری پیدا شود.
با اتخاذ تدابیر مناسب، میتوان به زوجهای نابارور کمک کرد تا به آرزوی فرزندداری برسند و به این ترتیب به بهبود وضعیت جمعیتی کشور نیز کمک کرد.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.