آخرین بروز رسانی در دسامبر 22, 2025 توسط علی رستگار
منابع محلی در یمن از ورود یک محموله تسلیحاتی پیشرفته از سوی امارات متحده عربی به استان استراتژیک حضرموت خبر میدهند. این اقدام در حالی صورت میگیرد که تنشها میان ریاض و ابوظبی بر سر نفوذ در جنوب یمن به اوج خود رسیده و عربستان سعودی پیشتر تهدید به اقدام نظامی علیه نیروهای وابسته به شورای انتقالی جنوب در شرق یمن کرده بود. این تحولات نشاندهنده تعمیق شکافها در ائتلاف عربی و پیچیدهتر شدن بحران یمن است.
محموله تسلیحاتی امارات در حضرموت؛ علائم تشدید نفوذ در جنوب یمن
بر اساس گزارشهای خبری و تایید منابع محلی، یک فروند هواپیمای باری نظامی از نوع «ایلیوشن» که از پایگاه نظامی الریف در ابوظبی پرواز کرده بود، در فرودگاه الریان شهر المکلا، مرکز استان حضرموت، به زمین نشست. این هواپیما حامل محمولهای شامل پهپادهای ساخت چین و تجهیزات و ادوات نظامی پیشرفته بود که به طور خاص برای نیروهای وابسته به شورای انتقالی جنوب در حضرموت ارسال شده است. این سومین محموله تسلیحاتی امارات در روزهای اخیر است که به منطقه گسیل میشود و این تکرار، از تلاش مستمر ابوظبی برای تقویت مواضع متحدان خود در جنوب یمن حکایت دارد.
[
](
)
تنش ریاض-ابوظبی در یمن؛ حضرموت نقطه کانونی رقابتها
جنوب یمن در طول سالیان اخیر به عرصهای کلیدی برای رقابت و اختلاف نفوذ میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی تبدیل شده است. ریاض در تلاش برای حمایت از دولت مستعفی و ساختارهای سنتی در یمن است، در حالی که ابوظبی با پشتیبانی قاطع از شورای انتقالی جنوب و نیروهای همسو با آن، به دنبال گسترش نفوذ سیاسی و میدانی خود در استانهای جنوبی و شرقی یمن است. استانهایی چون عدن، شبوه و به ویژه حضرموت، به دلیل موقعیت استراتژیک، ذخایر نفتی و دسترسی به سواحل مهم، برای هر دو کشور حائز اهمیت فراوان هستند. این رویکردهای متضاد، بارها به درگیریهای میدانی محدود میان نیروهای مورد حمایت دو طرف منجر شده و تنش ریاض-ابوظبی در یمن را نمایان ساخته است.
ابعاد راهبردی حمایت امارات از شورای انتقالی جنوب
شورای انتقالی جنوب (STC) که خواستار استقلال جنوب یمن است، بخش عمدهای از حمایتهای نظامی و لجستیکی خود را از امارات دریافت میکند. این حمایتها صرفاً جنبه نظامی نداشته، بلکه ابعاد راهبردی گستردهتری برای ابوظبی دارد. امارات با تقویت شورای انتقالی، به دنبال تامین منافع بلندمدت خود در منطقه است که میتواند شامل:
کنترل بر بنادر و جزایر استراتژیک یمن در مسیرهای کشتیرانی بینالمللی.
ایجاد یک منطقه نفوذ ژئوپلیتیک در جنوب شبهجزیره عربستان.
تضمین امنیت مسیرهای تجاری و انرژی در دریای عرب و خلیج عدن.
این اقدامات، ضمن تقویت جایگاه امارات در معادلات منطقهای، به طور مستقیم با اهداف عربستان سعودی برای حفظ یکپارچگی یمن و تقویت دولت مرکزی مستعفی در تضاد قرار میگیرد.
پیامدهای منطقهای تداوم تنش میان متحدان ائتلاف عربی
تداوم تنش ریاض-ابوظبی در یمن پیامدهای عمیقی برای آینده این کشور و ثبات منطقهای دارد. در حالی که ائتلاف عربی با هدف بازگرداندن دولت مشروع به قدرت و مقابله با نفوذ حوثیها تشکیل شد، اختلافات داخلی میان دو عضو اصلی آن، عملاً این ائتلاف را تضعیف کرده و راه را برای پیچیدگیهای بیشتر فراهم آورده است.
پیامدهای رقابت ریاض و ابوظبی:
تضعیف ائتلاف ضدحوثی و کاهش اثربخشی عملیاتهای نظامی مشترک.
افزایش بیثباتی و ظهور بازیگران محلی متعدد در جنوب یمن.
پیچیدهتر شدن راه حل سیاسی برای بحران یمن و طولانیتر شدن جنگ.
این شرایط، فرصتهای کمتری برای صلح و ثبات در یمن باقی میگذارد و این کشور را بیش از پیش در گرداب درگیریهای نیابتی و رقابتهای منطقهای فرو میبرد. ارسال محموله تسلیحاتی امارات به حضرموت، تنها آخرین نشانه از این رقابت جاری است که چشمانداز آینده یمن را در هالهای از ابهام قرار داده است.
مطالب مرتبط
- افزایش تنشها در شمال سوریه؛ درگیریهای مسلحانه میان عناصر وابسته به آمریکا و رژیم جولانی در حلب اوج گرفت
- عامل حمله به فرمانده انتظامی مشهد دستگیر و پشت پرده حادثه روشن شد
- استعدادهای دیجیتال خرمآباد در رویداد بسیج «خرمآباد هوشمند» درخشیدند
- ترامپ دامنه ممنوعیت ورود به آمریکا را با فرمان جدید گسترش داد
**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.