آخرین بروز رسانی در آگوست 12, 2024 توسط علی رستگار
هر ساله با فرا رسیدن ماههای پایانی تابستان، میلیونها زائر ایرانی خود را برای شرکت در پیادهروی اربعین آماده میکنند. یکی از مهمترین مسائلی که زائران پیش از سفر با آن مواجه هستند، انتخاب مسیر خروج از کشور است. در سالهای اخیر، شاهد تغییر قابل توجهی در الگوی سفر زائران اربعین بودهایم.
تسلط مرزهای زمینی بر خروج زائران
طبق آخرین آمار منتشر شده از سوی ستاد اربعین، حدود ۹۵ درصد از زائران ایرانی برای عزیمت به عتبات عالیات، مرزهای زمینی را انتخاب کردهاند. این آمار نشان میدهد که همچنان مسیر پیادهروی از طریق مرزهای زمینی مانند مهران، شلمچه، خسروی و چذابه، مورد استقبال بیشتری نسبت به سفر هوایی قرار دارد.

علل گرایش زائران به مرزهای زمینی
دلایل مختلفی برای ترجیح زائران به خروج از مرزهای زمینی وجود دارد که از جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- تجربه معنوی: بسیاری از زائران معتقدند که پیادهروی اربعین یک تجربه معنوی عمیق است و عبور از مرزهای زمینی، به آنها این امکان را میدهد تا به این تجربه معنوی نزدیکتر شوند.
- هزینه کمتر: سفر هوایی به دلیل هزینههای بالای بلیت، برای بسیاری از زائران مقرون به صرفه نیست.
- انعطافپذیری بیشتر: سفر با وسایل نقلیه شخصی یا عمومی از طریق مرزهای زمینی، به زائران این امکان را میدهد تا برنامه سفر خود را با انعطاف بیشتری تنظیم کنند.
- حضور در موکبها: یکی از جذابیتهای سفر اربعین، حضور در موکبها و بهرهمندی از خدمات آنها است که در مسیرهای زمینی امکانپذیر است.
توزیع زائران در مرزهای مختلف
مرز مهران به عنوان پرترددترین مرز زمینی، بیشترین سهم را در خروج زائران دارد. پس از مهران، مرزهای شلمچه، خسروی و چذابه به ترتیب بیشترین متقاضی را دارند.
نتیجهگیری
توجه زائران به مرزهای زمینی نشاندهنده اهمیت فرهنگی و معنوی پیادهروی اربعین برای آنها است. با توجه به این آمار، میتوان پیشبینی کرد که در سالهای آینده نیز، مرزهای زمینی همچنان مقصد اصلی زائران اربعین خواهد بود.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.