آخرین بروز رسانی در سپتامبر 28, 2024 توسط علی رستگار
ایران با بهرهمندی از موقعیت جغرافیایی ویژه و ظرفیتهای تولید برق، در مسیر تبدیل شدن به هاب انرژی منطقه قرار دارد. این امر نه تنها به تقویت اقتصاد کشور کمک میکند بلکه میتواند به ثبات و توسعه منطقه نیز منجر شود.
بر اساس برنامه هفتم توسعه، ایران به دنبال افزایش ظرفیت صادرات برق خود و گسترش ارتباطات با کشورهای همسایه است. در همین راستا، دولت سیزدهم اقدامات موثری را در جهت تقویت زیرساختهای برق و افزایش تبادلات انرژی با کشورهای همسایه انجام داده است. در حال حاضر، ایران با کشورهای ارمنستان، ترکیه، عراق، افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان و روسیه ارتباط برق دارد و مطالعات برای اتصال به شبکه برق قطر نیز در حال انجام است.
یکی از مهمترین بازارهای صادراتی برق ایران، روسیه است. اختلاف در زمان پیک مصرف برق در دو کشور، فرصت مناسبی برای تبادل برق و کاهش ناترازی تولید و مصرف در هر دو کشور فراهم کرده است. همچنین، مذاکرات بین ایران و روسیه برای اتصال شبکههای برق دو کشور و انتقال فناوری در زمینه تولید توربینهای گازی، نشان از عزم جدی دو کشور برای گسترش همکاریهای انرژی دارد.
با وجود ناترازی تولید و مصرف برق در برخی از ماههای سال، ایران توانسته است صادرات برق خود را به کشورهای همسایه افزایش دهد. البته، عدم پرداخت بدهیهای کشورهای مانند عراق و افغانستان، چالشی جدی برای صادرات برق ایران بوده است. با این حال، پرداخت اخیر بدهیهای افغانستان به ایران، نویدبخش بهبود روابط تجاری در حوزه انرژی بین دو کشور است.

برای افزایش ظرفیت صادرات برق، ایران در حال سرمایهگذاری در توسعه زیرساختهای برق و افزایش ظرفیت نیروگاهها است. همچنین، مطالعات برای افزایش ظرفیت خطوط انتقال برق به کشورهای همسایه در حال انجام است.
در مجموع، ایران با داشتن پتانسیلهای فراوان در حوزه انرژی و با اتخاذ سیاستهای مناسب، میتواند به یکی از بازیگران اصلی بازار انرژی منطقه تبدیل شود. این امر علاوه بر ایجاد درآمد ارزی برای کشور، به تقویت جایگاه ایران در منطقه و افزایش امنیت انرژی در منطقه خواهد انجامید.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.