آخرین بروز رسانی در مارس 2, 2025 توسط علی رستگار
علیرضا عباسی، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به تنوع اقلیمی کشور، اعلام کرد که ۸۵ درصد مواد غذایی مورد نیاز ایران در داخل تولید میشود. وی با تاکید بر اهمیت امنیت غذایی، اظهار داشت که این مفهوم به معنای تامین غذای کافی، سالم، قابل دسترس و پایدار برای مردم است که میتواند از طریق تولید داخلی، واردات یا ترکیبی از هر دو حاصل شود.
عباسی با بیان اینکه ایران ۱۱ اقلیم از ۱۴ اقلیم موجود در جهان را داراست، این تنوع اقلیمی را فرصتی مناسب برای کشت محصولات کشاورزی متنوع و تامین نیازهای غذایی کشور دانست. وی افزود که الگوی کشت باید در اولویت برنامهریزیهای امنیت غذایی قرار گیرد تا مشخص شود چه محصولی در چه منطقهای و به چه میزان کشت شود.
نماینده کرج، فردیس و اشتهارد در مجلس شورای اسلامی با اشاره به تولید ۸۵ درصد مواد غذایی در داخل کشور، بر لزوم برنامهریزی برای ۱۵ درصد باقیمانده که از طریق واردات تامین میشود، تاکید کرد و گفت: «باید تلاش کنیم این مقدار را نیز به تولید داخلی منتقل کرده و به خودکفایی برسیم.»

عباسی با اشاره به محدودیت منابع تجدیدپذیر مانند آب و خاک، بر لزوم مدیریت صحیح این منابع تاکید کرد و گفت: «بیتوجهی به مدیریت منابع، پایداری امنیت غذایی را با مشکل مواجه میکند.»
وی با تاکید بر اهمیت آمایش سرزمینی و حفظ اراضی، گفت: «اگر این اراضی به درستی مدیریت و حفظ نشود و با آبخیزداری بیولوژیکی و بیومکانیکی جلوی فرسایش خاک را نگیریم، با از دست رفتن آن، تامین غذا در حوزه کشاورزی دچار مشکل خواهد شد.»
عباسی با اشاره به اهمیت سلامت غذا، گفت: «اگر در حوزه دامی و کشاورزی استانداردهای تولید را رعایت نکرده و از سموم و کودهای متناسب با محیط زیست استفاده نکنیم؛ باقیمانده این سموم در محصولات کشاورزی و دامی به سلامت جامعه آسیب خواهد رساند. بنابراین سلامت غذا قبل، در حین و بعد از تولید باید در نظر گرفته شود تا مولفه سالم بودن در زنجیره امنیت غذایی محقق شود.»

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.