آخرین بروز رسانی در نوامبر 27, 2024 توسط علی رستگار
تحلیلگر آلمانی، توماس لیپمن، با سابقهای بیش از سی سال در بررسی مسائل خاورمیانه و سیاست خارجی آمریکا، و تخصص ویژه در روابط ایالات متحده و عربستان سعودی و همچنین تعاملات غرب و جهان اسلام، پیشتر ریاست دفتر خاورمیانه واشنگتن پست را بر عهده داشته است.
قدرتهای جهانی تنها در صورتی از تصمیمات نهادهای بینالمللی تبعیت میکنند که با منافع ملی آنها همسو باشد.
لیپمن در گفتگویی، درباره تمایل قدرتها به اعمال نفوذ بیشتر در سازمانهای بینالمللی و ضرورت تقویت اصل احترام متقابل و برابری تمام کشورها در نظام بینالمللی، اظهار داشت: ایالات متحده، همانند دیگر کشورها، از سازمانهای بینالمللی به عنوان ابزاری برای پیشبرد منافع ملی خود بهره میبرد و تنها زمانی از آنها پیروی میکند که تصمیمات این نهادها با منافعش همخوانی داشته باشد.
او با ذکر مثالی از صدور کیفرخواست دادگاه کیفری بینالمللی علیه نتانیاهو، افزود: برخی کشورهای اروپایی عضو این دادگاه، به دلیل همپیمانی با اسرائیل و همچنین به دلیل بیتوجهی دادگاه به اتهامات علیه رهبران دیگر کشورها با جنایات آشکارتر – مانند میانمار و اریتره – از اجرای حکم بازداشت خودداری کردند. لازم به ذکر است که ایالات متحده حتی عضویت این دادگاه را ندارد.
این تحلیلگر، در مورد بیاعتنایی اسرائیل به انپیتی و عدم فشار قدرتهای بزرگ و سازمانهای بینالمللی برای پذیرش محدودیتهای هستهای توسط این کشور، گفت: ایالات متحده دهههاست که عدم عضویت اسرائیل در انپیتی را پذیرفته و بعید است این رویکرد را تغییر دهد، خصوصاً با توجه به باور بسیاری از مقامات ارشد آمریکایی مبنی بر دستیابی قریب الوقوع ایران به سلاح هستهای.
وی در مورد بازگشت ترامپ به قدرت و سیاستهای وی در قبال ایران گفت: هنوز برای قضاوت در مورد سیاستهای ترامپ در قبال ایران زود است. ترامپ اساساً تنها به خود اهمیت میدهد و تیم جدید او (به استثنای روبیو) متشکل از افراد بیکفایت است. البته روبیو نیز در قبال ایران مواضع تندروانهای دارد.
لیپمن در مورد سیاستهای ترامپ در خاورمیانه بیان کرد که مقامات آگاه در آمریکا از بهبود روابط عربستان سعودی و ایران نسبت به گذشته آگاه هستند و میدانند که اقدامات اسرائیل در غزه، فشار زیادی بر مصر، اردن و امارات برای قطع روابط با اسرائیل وارد میکند. تیم ترامپ هنوز راه درازی برای تدوین یک سیاست منسجم در قبال این چالشها دارد.
او در پاسخ به این سؤال که آیا احتمال جنگ جهانی سوم وجود دارد، اظهار داشت: نگرانی چندانی در این خصوص ندارم. متحدان ایالات متحده، حتی اعضای ناتو، تمایلی به رویارویی هستهای با روسیه ندارند و همین امر در مورد متحدان روسیه و رویارویی با آمریکا نیز صدق میکند.
لیپمن افزود: مادامی که اکثر کشورها در این بازی تسلیحاتی مشارکت نکنند، شاهد جنگ جهانی نخواهیم بود. دکترین «تخریب متقابل تضمینشده» 75 سال است که رقابت میان مسکو و واشنگتن را مدیریت میکند.
وی در مورد استاندارد دوگانه غرب در قبال حقوق بشر گفت: ایالات متحده و سایر کشورها آنچه را به نفع خود میدانند انجام میدهند. گزارش سالانه وزارت امور خارجه آمریکا درباره وضعیت حقوق بشر در جهان، اگرچه گاهی انتقادات شدیدی را دربر میگیرد (مانند انتقاد از سیاستهای چین در تبت یا عربستان سعودی)، اما به ندرت بر تصمیمات سیاست خارجی آمریکا تأثیر میگذارد.
لیپمن یادآور شد که حتی در دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر و تأکید وی بر حقوق بشر به عنوان اساس سیاست خارجی، این رویه دوگانه وجود داشته است. او خاطرنشان کرد که در زمان ورود کارتر به ریاض، شاهد استقبال گرم سعودیها از او بود، بدون توجه به سابقه حقوق بشری فجیع آنها. دلیل این امر درخواست کارتر از سعودیها برای حمایت از طرح صلح انور سادات و توافق کمپ دیوید بود.
**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.