آخرین بروز رسانی در سپتامبر 23, 2024 توسط علی رستگار
دیدار تیمهای ملی فوتسال ایران و فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۴ ازبکستان با حاشیههای فراوانی همراه بود که به سرعت به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات در دنیای فوتسال تبدیل شد. در این دیدار که هر دو تیم برای صدرنشینی گروه تلاش میکردند، شاهد بازیای عجیب و غیرمنتظره بودیم که در آن، هر دو تیم به جای رقابت برای پیروزی، بیشتر به دنبال کسب نتیجهای بودند که آنها را به قرعه آسانتری در مرحله بعد برساند.
در نیمه اول این دیدار، هر دو تیم نمایش ضعیفی ارائه دادند و به نظر میرسید که به جای تلاش برای گلزنی، به دنبال کسب نتیجهای مساوی هستند. این موضوع باعث شد تا بسیاری از کارشناسان و رسانهها به این بازی به عنوان یک “بیبازی” یاد کنند. در نیمه دوم، اگرچه تیم ایران موفق شد به گل برسد اما همچنان بازی در سطح پایینی ادامه داشت و مشخص بود که هر دو تیم به نتیجه مساوی راضی هستند.
واکنشها به این دیدار بسیار شدید بود. بسیاری از کارشناسان و هواداران فوتسال، این بازی را شرمآور و دور از روح ورزش توصیف کردند. برخی دیگر خواستار مداخله فیفا و بررسی این موضوع شدند. حتی برخی کشورها مانند لیبی رسماً به فیفا شکایت کردند و خواستار تحقیقات در این باره شدند.
اما آنچه در این دیدار رخ داد، قابل تفسیر به دو شکل مختلف است. از یک سو میتوان گفت که این رفتار هر دو تیم، نشاندهنده یک محاسبه سرد و منطقی برای رسیدن به هدف نهایی است. از سوی دیگر، میتوان این رفتار را نشانهای از بیاحترامی به ورزش و تماشاگران دانست.

سوال اصلی این است که آیا این رفتار باید به عنوان یک تقلب تلقی شود یا صرفاً یک تاکتیک هوشمندانه؟ پاسخ به این سوال، نیازمند بررسی دقیق قوانین فیفا و همچنین نظر کارشناسان حقوقی است.
در هر صورت، این اتفاق زنگ خطری برای فوتبال و به خصوص فوتسال است. این نشان میدهد که در دنیای امروز، رقابتهای ورزشی تا چه اندازه میتوانند تحت تأثیر عوامل بیرونی قرار بگیرند و چگونه ممکن است ارزشهای اصلی ورزش به فراموشی سپرده شوند.
در نهایت، باید گفت که این اتفاق فرصتی برای بازنگری در قوانین و مقررات بازیهای ورزشی است. همچنین، این رویداد میتواند بهانهای باشد برای افزایش آگاهی عمومی در مورد اهمیت اخلاق ورزشی و نقش آن در توسعه ورزش
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.