آخرین بروز رسانی در ژوئن 18, 2024 توسط علی رستگار
محققان کشف کردهاند که نوع خاصی از ژن به نام PAX4 R192H که در افراد آسیای شرقی رایج است، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را تا 1.8 برابر افزایش میدهد.
این کشف جدید میتواند به توسعه روشهای درمانی جدید برای دیابت، به ویژه در جمعیتهای آسیای شرقی، کمک کند.
دیابت نوع 2 یک بیماری مزمن است که بر نحوه تنظیم قند خون توسط بدن تأثیر میگذارد.
این بیماری در اثر کمبود انسولین یا مقاومت بدن در برابر انسولین ایجاد میشود.
انسولین هورمونی است که توسط سلولهای بتا در پانکراس تولید میشود و به سلولهای بدن اجازه میدهد تا از قند خون برای تولید انرژی استفاده کنند.

محققان در این مطالعه که در مجله Nature Communications منتشر شده است، از سلولهای بنیادی پرتوان القایی (iPSCs) برای مطالعه نحوه عملکرد نوع ژن PAX4 R192H در سلولهای بتا استفاده کردند.
آنها دریافتند که این نوع ژن منجر به تولید سلولهای بتا معیوب با عملکرد پایینتر میشود.
این سلولهای معیوب انسولین کمتری تولید میکنند که میتواند منجر به افزایش قند خون و در نهایت دیابت نوع 2 شود.
محققان همچنین دریافتند که میتوان با استفاده از تکنیکهای ویرایش ژن، نقصهای ایجاد شده توسط نوع ژن PAX4 R192H را اصلاح کرد.
این یافته نشان میدهد که ممکن است روزی از ویرایش ژن برای درمان یا پیشگیری از دیابت نوع 2 در افراد دارای این نوع ژن استفاده شود.
دکتر آدریان تئو، سرپرست این مطالعه، گفت: “این تحقیق اولین مطالعهای است که نشان میدهد چگونه نوع ژن PAX4 R192H بر سلولهای پانکراس انسان تأثیر میگذارد و در خطر ابتلا به دیابت نقش دارد.”
وی افزود: “این یافتهها راه را برای توسعه روشهای درمانی جدید برای دیابت، به ویژه در جمعیتهای آسیای شرقی، هموار میکند.”
این تحقیق همچنین تأکید میکند که تحقیقات ژنتیکی در مقیاس بزرگ در آسیا برای درک بهتر زیستشناسی انسان و توسعه درمانهای جدید برای بیماریهای شایع مانند دیابت ضروری است.
یافتههای این مطالعه میتوانند به پیشرفتهای قابل توجهی در درمان و پیشگیری از دیابت نوع 2، به ویژه در افراد دارای نوع ژن PAX4 R192H، منجر شود.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.