آخرین بروز رسانی در اکتبر 11, 2025 توسط علی رستگار
رئیس مرکز جهاد کشاورزی توکهور و هشتبندی از کاهش ۱۰ درصدی برداشت لیموشیرین در این منطقه خبر داد و علت اصلی آن را فرسودگی بخشی از باغهای قدیمی عنوان کرد.
کاهش برداشت لیموشیرین در توکهور و هشتبندی
اسحاق جعفری، رئیس مرکز جهاد کشاورزی توکهور و هشتبندی، اعلام کرد: پیشبینی میشود امسال بیش از ۲۵ هزار تن لیموشیرین از باغهای این منطقه برداشت شود که نسبت به سال گذشته حدود ۱۰ درصد کاهش دارد. برداشت این محصول تا اوایل آبانماه ادامه خواهد داشت و بخش عمده آن به استانهای فارس، اصفهان، مرکزی و تهران ارسال میشود.
نقش فرسودگی باغها در افت تولید لیموشیرین
به گفته جعفری، فرسودگی باغهای قدیمی یکی از مهمترین عوامل کاهش تولید لیموشیرین در این منطقه است. بسیاری از درختان به دلیل عمر بالا و کاهش باردهی نیازمند جوانسازی و جایگزینی با نهالهای جدید هستند. این موضوع در بلندمدت میتواند بر کیفیت و کمیت محصول تأثیرگذار باشد.

مناطق اصلی زیرکشت لیموشیرین در هرمزگان
دهستان چراغآباد و روستاهای هامین، توکهور و چاهغربال بیشترین سطح زیرکشت لیموشیرین را در منطقه دارند. این مناطق به دلیل شرایط اقلیمی مناسب، از قطبهای اصلی تولید مرکبات در هرمزگان محسوب میشوند.
ظرفیت باغهای مرکبات در توکهور و هشتبندی
بر اساس آمار جهاد کشاورزی، منطقه توکهور و هشتبندی دارای بیش از شش هزار هکتار باغ مرکبات است. محصولات عمده این باغها شامل:
- لیموترش
- پرتقال
- لیموشیرین
- نارنگی
این تنوع محصول، جایگاه ویژهای برای این منطقه در تأمین نیاز بازار داخلی ایجاد کرده است.
چشمانداز تولید لیموشیرین در هرمزگان
کارشناسان معتقدند با اجرای طرحهای نوسازی باغها و استفاده از ارقام مقاوم و پربازده، میتوان روند کاهش برداشت لیموشیرین را متوقف و حتی تولید را افزایش داد. توجه به مدیریت منابع آب، تغذیه اصولی درختان و حمایت از باغداران نیز از عوامل کلیدی در پایداری تولید این محصول است.
برداشت لیموشیرین در هرمزگان علاوه بر تأمین بازار داخلی، ظرفیت صادراتی نیز دارد و میتواند به رونق اقتصادی باغداران و توسعه کشاورزی منطقه کمک کند.

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.