آخرین بروز رسانی در جولای 28, 2025 توسط علی رستگار
بر اساس اعلام مدیر تعاون روستایی استان همدان، ظرفیت تولید و فرآوری بذر غلات در این استان به سالانه ۱۵ هزار تن رسیده است. این تولید توسط دو مجتمع فعال وابسته به تعاون روستایی انجام میشود که در پاسخ به نیازهای کشاورزی منطقه عملکردی مؤثر داشتهاند.
مسعود اکبری در گفتوگویی با رسانهها عنوان کرد: بیش از ۷۰ درصد از نیاز بذر غلات استان همدان، از طریق ایستگاههای تولید وابسته به تعاون روستایی تأمین میشود. این مراکز با تکیه بر زیرساختهای فنی و قراردادهای زراعی با کشاورزان شاخص، نقش مهمی در تأمین بذر گندم و جو آبی و دیم دارند.
مراکز تولید بذر با زیرساختهای فنی مجهز
اکبری به دو مجتمع فعال در استان اشاره کرد؛ یکی مجتمع نهران در شهرستان همدان واقع در کیلومتر ۱۰ جاده تهران و دیگری مجتمع کبودراهنگ. این دو مرکز با تجهیزات پیشرفتهای مانند دستگاههای بوجار، گراویتی، سمزن و باسکول دیجیتال فعالیت میکنند و پس از فرآوری بذر، آن را با دریافت تأییدیههای رسمی در اختیار کشاورزان قرار میدهند.
وی ظرفیت تقریبی تولید و فرآوری این دو ایستگاه را سالانه حدود ۱۵ هزار تن با ارزش تخمینی ۳۰۰ میلیارد تومان اعلام کرد و افزود: برای حفظ کیفیت بذر، همکاری نزدیکی میان این مراکز و کشاورزان صورت میگیرد که شامل عقد قراردادهای زراعی، تحویل بذر مادری تحت شرایط کنترلشده و نظارت مستمر کارشناسان در طول سال زراعی است.
تحویل بذر گواهیشده به کشاورزان داخل و خارج استان
در حال حاضر این دو مجتمع در حال تحویل بذر تولید شده هستند. طبق گفته اکبری، فرآوری این بذرها تحت نظارت مرکز تحقیقات بذر و نهال انجام میگیرد و پس از صدور گواهی کیفیت، در اختیار کشاورزان همدانی و دیگر استانها قرار میگیرد.

به گزارش منابع رسمی، مجتمع تولید بذر نهران با وسعتی نزدیک به ۴۵ هزار مترمربع، دارای سولههای مسقف و انبارهای روباز مجهز به چادرهای ضدآب است و به عنوان یکی از مراکز پیشرو تولید بذر در منطقه شناخته میشود.
این اقدام میتواند ضمن ارتقاء بهرهوری کشاورزی استان، نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی و افزایش کیفیت محصولات کشاورزی ایفا کند.

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.