آخرین بروز رسانی در مارس 11, 2024 توسط علی رستگار
در پرتو اعلام اخیر از سوی نایب رییس سندیکای صاحبان صنایع دارویی ایران، مهدی پیرصالحی، ابراز نگرانیهایی جدی در خصوص کفاف نیاوردن بودجه تخصیص یافته برای دارو در سال ۱۴۰۳ صورت گرفته است.
کمبود بودجه دارویی؛ یک چالش بزرگ
بر اساس گفتههای پیرصالحی، بودجه در نظر گرفته شده برای دارو و تجهیزات پزشکی در سال آینده، رقمی حدود ۸۶ هزار میلیارد تومان است که در مقایسه با نیاز واقعی که کارشناسان برآورد کردهاند (بین ۱۲۵ تا ۱۵۰ هزار میلیارد تومان)، کافی به نظر نمیرسد. این کمبود مالی میتواند پیامدهای جدی برای دسترسی به دارو و تجهیزات پزشکی در کشور به همراه داشته باشد.

پیامدهای بودجه غیر واقعی
عدم تطابق بودجه تخصیصی با نیازهای واقعی، میتواند صنعت داروسازی و زنجیره تأمین دارو را با چالشهای جدی مواجه سازد. کمبود مواد اولیه، اختلال در تولید و عرضه دارو و در نهایت، کمبود اقلام دارویی، از جمله پیامدهای این بودجهریزی غیرواقعی است.
نقش کلیدی سندیکای صاحبان صنایع دارویی
سندیکای صاحبان صنایع دارویی انسانی ایران به عنوان نماینده بخش خصوصی در این حوزه، نقش کلیدی در مذاکره و تعامل با مقامات دولتی برای تأمین بودجه کافی و واقعبینانه دارد. این تلاشها در جهت حمایت از ثبات و پایداری صنعت داروسازی و تضمین سلامت جامعه است.
اقدامات لازم برای مقابله با کمبود بودجه
برای مقابله با این چالش، لازم است تا دولت و مجلس با همکاری نزدیک با نمایندگان صنعت داروسازی، به دنبال راهکارهایی برای تأمین اعتبارات کافی باشند. این شامل بازنگری در بودجهریزی و احتمالاً تخصیص اعتبارات اضافی برای جلوگیری از کمبودهای احتمالی و حمایت از ثبات صنعت داروسازی کشور است.
نتیجهگیری
اطمینان از دسترسی گسترده به دارو و تجهیزات پزشکی از طریق بودجهریزی مناسب و واقعبینانه، باید اولویت اصلی برای تصمیمگیران و سیاستگذاران باشد. تعامل و همکاری میان دولت، مجلس و بخش خصوصی میتواند در جهت تأمین اعتبارات کافی و پایدار برای حمایت از این بخش حیاتی حرکت کند و در نهایت به بهبود وضعیت سلامت عمومی در کشور منجر شود.
اخبار روز را در مجله خبری تحلیلی تدبیرگران دنبال کنید

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.