آخرین بروز رسانی در مارس 19, 2024 توسط علی رستگار
در تلاشی برای دوری از افزایش تنشها و احتمال جنگ، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان، بر ضرورت ترسیم مرزهای دقیقتر با جمهوری آذربایجان تاکید کرده است. این اقدام، که در استان مرزی تاووش در دست اجرا قرار گرفته، به دنبال آن است تا با ایجاد یک خط مرزی مشخص، زمینهساز صلح و امنیت در منطقه شود.
اهمیت ترسیم مرزهای دقیق
پاشینیان در دیدار با ساکنان استان تاووش بیان کرده که هدف اصلی سیاست ارمنستان، جلوگیری از وقوع جنگ و تضمین امنیت روستاهای مرزی است. در این راستا، تصمیم گرفته شده است که با ترسیم مرزهای دقیقتر در این مناطق موافقت شود، تا از امنیت جوامع محلی اطمینان حاصل گردد.
اقدامات پیشگیرانه و ساخت جادههای جدید
با توجه به ضرورت ایجاد مسیرهای جایگزین برای جادههایی که از خاک آذربایجان عبور میکنند، ارمنستان قصد دارد بخشهای جادهای جدیدی در مرز با آذربایجان بسازد. این اقدام به منظور کاهش وابستگی به مسیرهای فعلی و جلوگیری از افزایش تنشها انجام میشود.

چشمانداز بازسازی و تعیین حدود مرزی
مقامات ارمنی اکنون بر بازسازی بخشهای نادیده گرفته شده در خاک ارمنستان و آغاز روند ترسیم مجدد حدود مرزهای دو کشور تمرکز دارند. این فرآیند، که به دنبال تضمین حقوق تردد و دسترسی ارمنستان به مناطق مختلف است، میتواند در تقویت روابط دوجانبه نقش مؤثری داشته باشد.
موانع و چالشهای پیشرو
در این میان، مسائل مربوط به «موجودیتهای سرزمینی خاص»، نظیر منطقه ارمنی آرتسواشن در خاک آذربایجان و چندین منطقه محصور آذربایجان در ارمنستان، به عنوان یکی از چالشهای اصلی در تعیین حدود مرزی مطرح است. ایروان و باکو برای حل این مسائل نیاز به رایزنیهای بیشتری دارند تا به راهکارهای قابل قبولی دست یابند.
نتیجهگیری
ترسیم مرزهای دقیقتر بین ارمنستان و آذربایجان نه تنها گامی مهم در جهت جلوگیری از وقوع تنشها و جنگ است، بلکه میتواند زمینهساز تقویت همکاریها و اعتماد متقابل بین دو کشور باشد. این تلاشها نیازمند همکاری، گفتوگو و تعهد دوجانبه برای دستیابی به صلح پایدار و امنیت منطقهای است.
اخبار روز را در مجله خبری تحلیلی تدبیرگران دنبال کنید

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.