آخرین بروز رسانی در آوریل 29, 2024 توسط علی رستگار
مهریز، شهری در استان یزد، به تدریج به نقطهای بحرانی در زمینه کمبود نیروی کار نزدیک میشود. این موضوع به ویژه در بخش صنعتی که نرخ اشتغال بالایی دارد، نمایانتر است. مسلم خادم رضویه، رئیس اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی مهریز، در گفتوگو با خبرنگاران به مناسبت هفته کار و کارگر، اظهار داشت که با وجود فرصتهای شغلی موجود، کمبود زیرساختها مانعی جدی برای جذب و حفظ نیروی انسانی است.
فقدان زیرساختهای حمایتی و تأثیر آن بر نیروی کار
یکی از مهمترین مشکلات موجود در مهریز، فقدان زیرساختهای کافی برای پشتیبانی از نیروی کار است. خادم رضویه بر این نکته تأکید کرد که نبود امکانات رفاهی، فرهنگی و ورزشی برای کارگران و خانوادههای آنها، یکی از معضلات اساسی است که بر رضایت شغلی و ماندگاری آنها در این منطقه تأثیر منفی میگذارد.

چالشهای توسعه زیرساختهای ورزشی
تنها استخر مخصوص جامعه کارگری مهریز، که قرار بود به عنوان یکی از امکانات رفاهی مهم به بهرهبرداری برسد، با گذشت حدود ده سال از آغاز ساخت، تنها پنج درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. بودجه مورد نیاز برای تکمیل این پروژه به اندازه ۶۰۰ میلیارد ریال برآورد شده است، اما به دلیل کمبود اعتبارات، هنوز هیچ گونه پیشرفت قابل توجهی حاصل نشده است.
نیاز مبرم به توجه و سرمایهگذاری در زیرساختها
خادم رضویه بیان کرد که وجود زیرساختهای مناسب برای نیروی کار از اولویتهای اصلی است و ضرورت دارد که با فراهم کردن این زیرساختها، شرایط لازم برای رسوب و ماندگاری منابع انسانی در مهریز ایجاد شود. وی افزود، اگر زیرساختها به درستی توسعه یابند، میتوانند به طور مؤثری به جذب و نگهداری نیروی کار کمک کنند و در نهایت، به افزایش نرخ اشتغال در منطقه منجر شوند.
این موضوعات بیانگر آن است که برای جلوگیری از رسیدن به نقطه بحران کمبود نیروی کار در مهریز، لازم است تا دولت و مسئولین مربوطه به فوریت اقداماتی را برای بهبود وضعیت زیرساختهای شهری و کارگری در دستور کار قرار دهند. افزایش بودجه و تسریع در تکمیل پروژههای زیربنایی میتواند یک گام مهم در این مسیر باشد.
به روز ترین اخبار در مجله خبری تدبیرگران

**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.