آخرین بروز رسانی در دسامبر 6, 2025 توسط علی رستگار
در رویدادی که توجه محافل سیاسی و ورزشی جهان را به خود جلب کرد، دونالد ترامپ، رئیسجمهور پیشین آمریکا، در مراسم قرعهکشی جام جهانی ۲۰۲۶ در واشنگتن دیسی، نخستین «جایزه صلح فیفا» را دریافت کرد. این اتفاق در حالی رخ داد که این جایزه با عنوان «صلح» به فردی اهدا میشود که سابقه مواضع و اقدامات بحثبرانگیز در عرصه بینالملل را در کارنامه دارد و خود نیز بارها آرزوی دریافت جایزه صلح نوبل را ابراز کرده است.
جایزه صلح فیفا: تقدیر از ترامپ در آستانه جام جهانی
اهدای این جایزه نمایشی در حالی صورت گرفت که دونالد ترامپ، چهرهای شناختهشده در عرصه سیاست جهانی، بارها تمایل خود را برای دریافت جایزه صلح نوبل ابراز کرده بود. فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) حدود یک ماه پیش از اهدای این جایزه، از تأسیس آن خبر داده بود و از همان زمان، نام ترامپ به عنوان برنده احتمالی این جایزه صلح در رسانهها مطرح شد. برگزاری این مراسم در واشنگتن و همزمان با قرعهکشی جام جهانی ۲۰۲۶ (که قرار است به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار شود) سوالاتی را درباره اهداف پشت پرده این اقدام مطرح کرده است. برخی تحلیلگران این اقدام فیفا را تلاشی برای ایجاد حسن نیت دیپلماتیک با کشور میزبان و چهرههای سیاسی آن تفسیر میکنند.
ابهامات پیرامون جایزه صلح جنجالی فیفا
این جایزه صلح از همان ابتدا با حواشی و انتقاداتی همراه بود. کارشناسان امور ورزشی و سیاسی، فرآیند ایجاد و انتخاب برنده این جایزه را فاقد شفافیت دانستهاند. عدم اعلام عمومی معیارهای مشخص برای انتخاب نامزدها و همچنین معرفی نشدن هیچ نامزد دیگری در رقابت برای دریافت آن، بر پیچیدگی و ابهام این تصمیم میافزاید. علاوه بر این، موضوع اهدای این جایزه در شورای فیفا نیز به بحث و بررسی گذاشته نشد، که این خود به اعتبار این جایزه نوپا خدشه وارد میکند. فیفا در توجیه این جایزه، ادعا کرده که آن را "به افرادی که اقدامات استثنایی و خارقالعادهای برای صلح انجام دادهاند" پاداش میدهد. اما بدون معیارهای روشن و روند شفاف، این ادعا در معرض تردید و انتقادهای جدی قرار میگیرد و میتواند به عنوان یک ابزار سیاسی نگریسته شود.
جایزه صلح فوتبالی یا نوبل: تفاوتها و جاهطلبیهای ترامپ
در حالی که دونالد ترامپ این جایزه صلح را دریافت کرد، جاهطلبیهای او برای کسب یکی از معتبرترین جوایز بینالمللی، یعنی جایزه صلح نوبل، همچنان ادامه دارد. او بارها آشکارا علاقه خود را به دریافت نوبل صلح ابراز کرده است. با این حال، در مهر ماه سال جاری، کمیته نوبل صلح، این جایزه معتبر را به ماریا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، به پاس فعالیتهایش در جهت دموکراسی و حقوق بشر اهدا کرد. تفاوت ماهیت و اعتبار میان یک جایزه تازه تأسیس شده در حوزه ورزش و جایزه صلح نوبل، که تاریخچهای غنی و معیارهای شناختهشده جهانی دارد، بسیار فاحش است و نمیتوان این دو را در یک سطح مقایسه کرد. دریافت این جایزه از سوی فیفا، هرچند ممکن است رضایت خاطر لحظهای ترامپ را فراهم کند، اما جایگاه جایزه صلح نوبل را تحت تاثیر قرار نخواهد داد.
واکنشها به جایزه صلح فیفا و پیامدهای آن
اهدای این جایزه صلح به دونالد ترامپ، بدون شک واکنشهای متفاوتی را در سطح جهانی در پی خواهد داشت. منتقدان احتمالا این اقدام فیفا را تلاشی برای جلب حمایتهای سیاسی و دیپلماتیک در آستانه رویدادهای بزرگ ورزشی تعبیر خواهند کرد و آن را نمادی از نفوذ سیاست در جهان ورزش خواهند دانست. در مقابل، حامیان ترامپ ممکن است این جایزه را تأییدی بر نقش او در برقراری صلح در برخی مناطق جهان بدانند و از آن برای تقویت روایتهای سیاسی خود استفاده کنند. این رویداد بار دیگر بحثها را پیرامون مرزهای میان ورزش و سیاست و نقش نهادهای بینالمللی در این زمینه داغتر خواهد کرد و ممکن است پرسشهایی را در مورد استقلال و بیطرفی فیفا مطرح سازد. منبع این خبر "ایندیپندنت" گزارش شده است.
مطالب مرتبط
- عملیات نجات نفسگیر در آتشسوزی ساختمان مسکونی نعمتآباد: ۱۵ ساکن از خطر حتمی رهایی یافتند
- تحرکات جدید در بحران اوکراین؛ فرستادگان ویژه ترامپ نتایج دیدار با پوتین را به زلنسکی منتقل میکنند
- چالش بخشنامههای خلقالساعه نفس تولیدکنندگان قمی را به شماره انداخت
- مدیر حوزههای علمیه: بازنمایی چهرههای الهامبخش، کلید هویتسازی برای نسل جوان است
**علی رستگار**
تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی
علی رستگار پژوهشگر و تحلیلگر حوزه اقتصاد سیاسی با بیش از شانزده سال تجربه تخصصی در تحلیل سیاستهای اقتصادی، بررسی تحولات بینالمللی و مطالعات توسعه است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل تعاملات سیاست و اقتصاد، بررسی سیاستهای پولی و مالی ایران و مطالعه تجارب توسعه در کشورهای نوظهور میباشد.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک دکتری اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی از دانشگاه تهران است. پایاننامه دکتری وی با موضوع «تحلیل نهادی سیاستهای توسعه در اقتصاد ایران» مورد تقدیر انجمن اقتصاددانان ایران قرار گرفته است. همچنین دورههای تخصصی اقتصادسنجی پیشرفته، تحلیل دادههای کلان و آیندهپژوهی اقتصادی را در مراکز معتبر بینالمللی گذرانده است.
**سوابق حرفهای**
رستگار فعالیت حرفهای خود را از اواسط دهه هشتاد به عنوان پژوهشگر در یک مؤسسه مطالعات اقتصادی آغاز کرد. با گسترش فعالیتهای پژوهشی خود، موفق به تولید دهها گزارش سیاستی برای نهادهای دولتی و خصوصی شده است. همکاری با مرکز پژوهشهای مجلس، ارائه مشاوره به چندین وزارتخانه و مشارکت در تدوین برنامههای توسعه از جمله سوابق اجرایی وی است.
وی از سال ۱۳۹۶ به تیم تحلیلی مجله تدبیرگران پیوسته و اکنون به عنوان تحلیلگر ارشد اقتصاد سیاسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و مبتنی بر دادههای وی درباره تحولات اقتصادی ایران و جهان، همواره مورد توجه جامعه اقتصادی و تصمیمسازان کشور قرار گرفته است. چندین گزارش تحلیلی وی مبنای تصمیمات مهم اقتصادی قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی رستگار در تحلیل سیاستهای پولی و مالی، بررسی برنامههای توسعه، مطالعات اقتصاد نهادی و تحلیل اقتصاد سیاسی تحولات داخلی و بینالمللی است. وی همچنین در زمینه اقتصادسنجی، تحلیل دادههای اقتصادی، آیندهپژوهی اقتصادی و مشاوره سیاستی تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد رستگار در تحلیل اقتصادی مبتنی بر روشهای کمی و اقتصادسنجی، ترکیب شده با تحلیل نهادی و تاریخی است. وی همواره بر پایبندی به دادههای معتبر، مستندسازی کامل ادعاها و پرهیز از تحلیلهای شتابزده تأکید دارد. در نوشتههای خود، مفاهیم پیچیده اقتصادی را به زبانی قابل فهم برای مخاطب غیرمتخصص توضیح میدهد، بدون اینکه از عمق تحلیلی بکاهد.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو پیوسته انجمن اقتصاددانان ایران و عضو وابسته انجمن اقتصاد نهادی جهان است. همچنین در هیئت تحریریه دو فصلنامه علمی-پژوهشی در حوزه اقتصاد حضور دارد و به عنوان داور تخصصی چندین نشریه علمی فعالیت میکند.
**تألیفات و آثار**
رستگار نویسنده دو کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی و بیش از چهل مقاله علمی-پژوهشی است. کتاب «نهادها و توسعه در ایران» (انتشارات نی، ۱۴۰۰) از آثار شاخص وی محسوب میشود که در جمع نامزدهای کتاب سال اقتصاد قرار گرفت. همچنین دهها گزارش سیاستی و یادداشت تحلیلی از وی در مجلات معتبر منتشر شده است.